Mia, çaresizce yolda kalmıştı ve tam o anda yanına yaklaşan adam hayatında nadiren karşılaştığı türden bir kurtarıcıydı; “Abi, gerçekten hayat kurtardın,” diyordu minnetle. Adam ise alçak gönüllü bir şekilde “Ben sadece iyi biriyim, elimden geleni yapıyorum,” diye cevap veriyordu. Aralarındaki bu ilk temas, sıradan bir iyilikten çok daha fazlasını içeriyordu çünkü Mia’nın ilişkisindeki çöküşün ortasında bulduğu bu adam, ona yeni bir nefes olacaktı. Kızın sözlerinden anlaşılıyordu ki, sevgilisiyle ilişkisi tamamen çökmüş, tartışmalar bitmemiş ve onun için tek önemli şey arabası olmuştu. Bu adamın arabasına olan takıntısı yüzünden Mia’yı sürekli ihmal ediyor, onu görmezden geliyordu.
Adam bunu duyunca hafifçe gülümsedi, arabanın onun için ne kadar kutsal olduğunu anladı. Mia anlatıyordu: “Arabaya ben bile dokunamıyorum. Benzin koymasını bile istemiyor benden.” Aralarındaki bu yakınlık, dışarıdan bakıldığında basit gibi görünse de içlerinde patlamaya hazır duygular vardı. Şimdi Mia’nın yanında duran adam onun tüm sıkıntılarından uzaklaşmasını sağlayacak kişi olabilirdi.
Yavaşça arabanın önünde baş başa kaldılar; adam öylesine kararlıydı ki Mia’nın gözlerindeki çaresizliği hemen fark etti. Onun yanına yaklaşıp sertçe dudaklarını kapattığında her şey değişti; parmakları kızın saçlarını kavradı ve bedenlerinin arasındaki mesafeyi yok etti. Mia’nın kalbi deli gibi atıyordu; bu adam ona karşı dürüsttü ve kendini göstermekten korkmuyordu. O gece orada her şey cesurca başladı—arabanın soğuk metalinde kıvrılan bedenler tutkuyla birbirine yapıştı.
Adam’ın elinin sertliği ile Mia’nın bedeni eridi, sesleri gecenin sessizliğini delip geçti. Her dokunuşu daha da derinleşti; sertlik içinde yükselen tutkuları kontrol edilemezdi artık. Adam hiçbir nezaket kırıntısı barındırmadan kadının içine hakim oldu, bağımsızlığına ket vurdu ama aynı zamanda onu özgür bırakıyormuş gibi hissettirdi. Bu yasak ve saldırgan güç oyunu içinde ikisi de kaybolmuştu—Mia onun sert cinsel gücüne teslim olmuştu.
Sonunda gövdesiyle kızı arabanın kapısına sıkıştırdı; dudaklarından fırlayan lanetler arasında bedenlerini şiddetle çarpıştırıyorlardı. Ara sıra gelen acı dolu iniltiler ve vahşi nefes alış verişleri aralarındaki kaba arzunun sesiydi sadece. O an hiçbir kelimeye ihtiyaç yoktu; sadece bedensel hırsa yenilen iki ruh vardı burada—kendi zayıflıklarını ve acıları bastırmak için birleşmiş.
Adam sonunda zirveye ulaştığında bedeni titredi ve Mia’nın içinde boşaldı; bu anın sertliği ve yoğunluğu onların arasında unutulmaz bir iz bıraktı. İkisi de kan ter içinde kalmışken dahi birbirlerine çözülmüş bakışlarla bağlıydılar artık. Bu gece yalnızca fiziksel değil, psikolojik sınırların da yıkıldığı kudretli bir geceydi onların için; kaybettikleri güvenin yerini değiştirecek türden vahşi ve kirli bir bağ…
